Ons leven in PNG...

Kip kopen

Hallo allemaal,

Sinds vandaag doet het internet het bij ons weer! Dus hier weer een update om jullie een indruk te geven over ons leven hier. We zijn nog steeds erg blij dat God ons hier in PNG gebracht heeft.
Op dit moment zitten we al over de helft van onze 6-weekse cursus. We hebben een druk programma en krijgen vaak les van 8 uur ’s ochtends tot 4 uur ’s middags en buiten deze uren moeten we corve doen en allerlei opdrachten maken. Dat heeft ervoor gezorgd dat we de afgelopen weken bijzonder veel geleerd hebben.
Ondertussen hebben we allemaal een ‘haus kuk’ (dat is een

keuken) gemaakt. De keukens in PNG staan apart naast het huis, dus we hebben allemaal in de tuin een eigen keuken gebouwd van takken, bamboe en een zeil erboven. In de weekenden moeten we zelf onze maaltijden verzorgen en dus in onze haus kuk met hout een vuurtje maken en daarop koken. Het is geweldig. Afgelopen weekend was het eerste weekend dat we zelf gingen koken, we hebben bijvoorbeeld een heerlijk bananenbrood gebakken, (bananen zijn er hier namelijk in overvloed) en hij was perfect gelukt!
En om het helemaal echt te maken hebben Willem en ik 2 weken geleden in een dorpje een kip gekocht, van bamboe een kippenhok gemaakt en morgen gaan we deze kip slachten! We leren dus een hele hoop praktische dingen!
We krijgen tijdens deze cursus verschillende vakken, om jullie een indruk te geven hebben we hieronder wat vakken uitgewerkt:
-Medical lectures: omdat het voor kan komen dat we op plaatsen terecht komen waar we er geen eerste hulp post/kliniek is, krijgen we lessen om te leren hoe we aandoeningen kunnen herkennen, hoe we zelf eerste hulp kunnen verlenen of aandoeningen kunnen behandelen.
-Tok Pisin: we krijgen lessen in het Tok Pisin (de handelstaal in PNG) en we brengen dit ook in de praktijk, zo zijn we bijvoorbeeld met onze Tok Pisin leraar naar de markt geweest en moesten we allerlei boodschappen kopen. Daarnaast proberen we zoveel mogelijk met PNG mensen in contact te komen en Tok Pisin te leren.
1 keer per week hebben we een maaltijd waar je alleen maar Tok Pisin mag praten. Het Bijbellezen en het bidden gebeurt vaak in het Tok Pisin. Dat is belangrijk om in het Tok Pisin te kunnen, omdat het voor de meesten van ons belangrijk is om in gesprek te komen met PNG mensen over het geloof, te Bijbel en met hen te bidden in het Tok Pisin.

- Antropologie: dit zijn lessen over de cultuur in PNG, zoals wat je juist wel kan doen of juist niet moet doen, hoe de verhoudingen binnen gezinnen zijn, maar ook op spiritueel gebied krijgen we les, want in PNG is er nog veel geloof in de spirituele wereld, we krijgen les hoe hiermee om te gaan, etc.
- Verder gaan we 1 keer per week zwemmen (baantjes trekken in de zee) en 1 keer per week hiken, dit om een goede conditie op te bouwen en te bewaren om lichamelijk goed fit te blijven, maar ook helpt een goede lichamelijke conditie om ook in psychisch opzicht gezond te blijven.
- We hebben lessen gehad over de geschiedenis en de aardrijkskunde van PNG.
We zijn intussen ook gekoppeld aan een ‘wasfamili’. Dat is een PNG-familie die in een van de omringende dorpjes woont. Elk gezin krijgt een eigen wasfamili. Vorige week is onze wasfamili bij ons komen eten en gisteren zijn we bij hun wezen eten. De bedoeling is dat we er volgende week 1 nacht gaan overnachten en die week daarna 5 dagen (en nachten) bij hun zullen verblijven. Dit om nog meer over de cultuur te leren, relaties op te bouwen, Tok Pisin te leren, meer over de leefomstandigheden te weten te komen, etc. Wij zijn erg gezegend met onze wasfamili. Het is een gezin die bestaat uit een vader, een moeder en drie kinderen (van ongeveer 8 tot 15 jaar). Een staflid van de POC (de cursus) ging in allerlei dorpjes op bezoek om wasfamili’s te vinden voor alle cursisten. Op een weg kwam hij onze wasfamili tegen. Het bleek dat deze familie die dag gebeden had om  weer een wasfamili te mogen zijn, ze hebben al eerder een gezin gehad die niet zo goed Engels sprak en veel voor hen gebeden en na de village living (de overnachtingen van 5 dagen) sprak dit gezin vloeiend Tok Pisin. Beiden de wasfamili en wij zien het als Gods leiding dat wij juist bij deze familie terecht zijn gekomen. Als wij bij deze familie op bezoek zijn geven ze regelmatig aan dat ze zo blij zijn dat wij bij hen komen, dat ze het als een geschenk van God zien en dat ze veel voor ons bidden. De moeder in dit gezin gaat vaak langs zieken en weduwen om met hen te bidden, waarschijnlijk zal Esther met haar meegaan tijdens ons verblijf bij hun!  Dit alles bemoedigd en verheugd ons enorm en we zien dan ook enorm uit naar de village living (terwijl velen er juist erg gespannen voor zijn)!

We hebben ruim 40 medestudenten (inclusief de kinderen) en het is een geweldige groep bij elkaar. Het gebouw van onze kamers loopt in een U-vorm. Het is een hele gezellige groep met veel onderlinge verbondenheid en bemoedigende verhalen!
Wat wel moeilijk is, is dat wij van de studenten de enige Nederlanders zijn, de rest komt allemaal uit Amerika (op één Australier na), dus alles is in het Engels en wij zijn de enigen die Engels als tweede taal hebben. We zitten dus altijd met een woordenboek in de aanslag!

We zitten op de top van een berg. Dus als we naar de stad gaan, of bijvoorbeeld gaan zwemmen in de zee, dan gaan we met zijn allen in een grote Truck, waarop 3 lange banken zijn gemaakt. We zitten dan hutje mutje. De weg naar beneden is een slingerende zandweg met steentjes op de bovenste laag. Maar het is nu regenseizoen dus er zitten overal gaten in de weg wat maakt dat je aardig heen en weer hobbelen en vrij regelmatig loskomen van de bank als we over een diep gat rijden. De banken zijn in lengterichting gemaakt dus als we naar beneden gaan glijdt iedereen naar voren en als we naar boven rijden glijdt iedereen naar de achterkant en als je daar dus zit, loop je het risico om geplet te worden;)
Als het even kan proberen we dan ook met een klein groepje te gaan lopen (naar beneden duurt dat zo ongeveer 30-45 min, naar boven een stuk langer) het leuke is dat we dan ook meer in aanraking komen met de bevolking.
Dat het regenseizoen is betekend trouwens niet dat het continu regent (wat wij eerst dachten). Maar we hebben wel regelmatig een bui, meestal ’s nachts. ’s Nachts onweert het ook bijna altijd. En als er een bui val dan is het een echte bui, alsof er emmers water leeggegoten worden! Maar ook de regenbuien zijn hier een zegen, want dat zorgt ervoor dat het eten in de tuinen goed groeit, en het geeft ons drinkwater. Het regenwater wordt opgevangen in grote containers en dat is ons drinkwater. Het water om te douchen en te wassen etc komt uit een riviertje en is wat bruinig. 2 keer op een dag stookt iemand een vuurtje onder dat water en dan kunnen we warm douchen. Ook onze douche is hier anders dan thuis, het is namelijk een emmer die boven je hoofd hangt ipv een douchekop!
Straks als we bij onze wasfamili zullen verblijven, zullen we nog minder luxe hebben, onze douche zal dan de rivier zelf zijn. Ook de toiletten zijn dan anders: het zijn aparte huisjes waar je een stukje voor moet lopen en het toilet zelf is gewoon een gat in de grond. We hebben al van een paar Amerikaanse kinderen gehoord dat ze het geweldig vinden, want alles verdwijnt gewoon in de grond en je hoeft niet eens door te trekken!
En als jullie ons een beetje kennen dan weten jullie dat wij dat allemaal geweldig vinden!

Gelukkig gaat het tot op heden vrij goed met onze gezondheid. Esther heeft wel wat last van haar darmen gehad, maar dat is nu gelukkig ook een stuk beter. We hebben wel gemerkt dat door het tropische klimaat, kleine wondjes/sneetjes als snel gaan ontsteken, dus op elk wondje smeren we antibiotische zalf.

We hebben hier veel huisdieren. Om jullie een beetje een beeld te geven zullen we er wat opnoemen: muggen, mieren, libelle’s, muizen, ratten, kakkerlakken, duizendpoten, heeeel veel gekko’s, sprinkhanen, veel vlinders in de prachtigste kleuren en andere insecten die we nog nooit gezien hebben. En meestal als we ’s avonds of ’s nachts naar het toilet moeten (die zit buiten) dan zitten er een aantal kikkers op ons pad. Ook zat er een paar dagen geleden een wurgslang boven een deur van één van de slaapkamers en hij had zojuist een gekko gewurgd en wilde deze op gaan eten.
De natuur is hier schitterend! We genieten er met volle teugen van, vooral tijdens de hikes. We zien ontelbaar veel dieren en veel van die dieren hebben we nooit eerder gezien.
Tijdens het zwemmen komen we ook veel dieren tegen. De zee is hier één groot aquarium: het zit vol met vissen, koraal en zeesterren in de prachtigste kleuren. Hoewel we tijdens het zwemmen ook vaak last hebben van veel watervlooien die bijten  (maar goed na een paar minuten wordt die pijn al minder), genieten we ook van het zwemmen, het zeewater is hier tenminste niet zo koud als in Nederland, maar lekker warm. Wat wel grappig is is dat we hier met kleren aan zwemmen, dat is de cultuur hier, de eerste keer dat ik met kleren en al zwom voelde ik me net alsof ik aan het diploma zwemmen was (omdat je daar ook met kleren aan moet zwemen), maar je bent er al snel aan gewend.

Verder groeien hier onder andere kokosnoten, mango’s, vele soorten bananen, papaya’s, ananassen, noten/pinda’s, lyche’s en cacao.
We hebben intussen al een hoop nieuw groenten/vruchten leren eten: saksak, pitpit, kaukau (zoete aardappelen), taro, etc. Sorry we weten hier de Nederlandse namen niet van omdat we deze groenten in Nederland nog nooit hebben gezien.
Wat ook mooi om te zien is, is dat God in de schepping ook veel medicijnen gegeven heeft. Neem bijvoorbeeld een kokosnoot, we hebben geleerd en ervaren dat het kokos melk zit vol met mineralen en stoffen die je nodig hebt als je zware lichamelijke inspanning (hebt) verricht en dat ervoor zorgt dat je niet uitdroogt, maar je vochtgehalte weer op peil brengt. Een ander voorbeeld is de papaya (en dan vooral de pitjes/zaden, dit schijnt heel goed te zijn tegen malaria.
Al met al zijn we nog steeds verwonderd over de pracht van Gods schepping!

Bekijk meer foto's in het fotoalbum.

Tags: 
update
Tags: 
update

Rondvliegende kokosnoten...

Het uitzicht

Hallo allemaal,
We hebben onze koffers weer gepakt en zitten te wachten tot we opgehaald worden door mensen van de POC (6-weekse cursus om bekend te raken met de taal, cultuur en klimaat).
Ondertussen zijn we aardig gewend geraakt aan de warmte en de luchtvochtigheid (we zijn er wel een dag ziek van geweest) en het tijdsverschil. Zoals u ziet op de foto, was dit hotel een goede plek om bij te komen en te wennen aan het land!
We hebben hier intussen ook noodweer meegemaakt: hevige onweer, regen en wind. Allerlei bomen zijn omgewaaid, aan alle kanten vielen de kokosnoten uit de bomen, etc. Dit schijnt voor hier niet normaal te zijn hoor, muv de regen, want het is regenseizoen.
We weten niet hoe het de komende 6 weken zit met de internetverbinding, dus het kan zijn dat we 6 weken niets van ons laten horen....
 
Vriendelijke groeten,
Willem en Esther

Groet vanuit Papoea Nieuw Guinea

Landing

Hallo allemaal,
Hierbij een groet vanuit PNG. Gisteren zijn we na een lange, maar voorspoedige reis aangekomen in PNG. De eerste dagen zitten we in een hotel om te acclimatiseren en dat is nodig ook want toen we uit Nederland vertokken was het aan het sneeuwen en was het koud. Hier is het broeierig warm en zo'n 35 graden Celsius. En daarnaast is hebben we 9 uur tijdsverschil.
De bijgevoegde foto hebben we gemaakt toen we landden op PNG.
Het internet is hier heel traag, dus de komende week kunnen we waarschijnlijk geen berichten meer plaatsen op de site.

Groetjes Willem en Esther

Tags: 
groet
Tags: 
groet

Tweede nieuwsbrief

Beste familie, vrienden, gemeenteleden en bekenden,

In de bijlage bij dit bericht vindt u onze tweede nieuwsbrief.

Over één maand hopen we al te vertrekken naar Papoea Nieuw Guinea! Alles komt nu opeens heel dichtbij.  We hebben al verschillende afspraken gepland met mensen die we nog voor ons vertrek willen zien. Daarnaast zullen we de komende weken voor het laatst gaan werken. Beiden hebben we per 1 januari 2013 ontslag genomen, en doordat we nog wat vakantie uren hadden, kunnen we al wat eerder stoppen met werken.

Hartelijke groeten,
Willem & Esther van de Bruinhorst - van Pienbroek

Wat is er in 2011 gedaan in Papoea-Nieuw-Guinea?

Vlag Papoea Nieuw Guinea-Er zijn in 24 taalgroepen voor het eerst Nieuwe Testamenten uitgegeven
-In 21 talen is een Nieuw Testament op ‘audioplayers’ ingesproken, waarvan er in totaal 2415 zijn uitgegeven
-In 219 talen wordt momenteel gewerkt aan een Bijbelvertaling
-206 Papoea-Nieuw-Guinese talen hebben Bijbelboeken online
-In totaal deden 3797 Papoe-Nieuw-Guineers mee aan een cursus in Ukarumpa en andere regionale centra, oa cursussen Bijbel vertalen, Bijbelse achtergronden, Grieks, Hebreeuws, terugvertalen en woordenboeken maken
-Het nieuw trainingscentrum in Ukarumpa nadert zijn voltooiing. Op twee andere plaatsen in PNG werden ook trainingscentra gebouwd.

Tags: 
2011 gedaan
Tags: 
2011 gedaan

Waarom is er ondersteuningswerk nodig voor het maken van een Bijbelvertaling?

Het begint met een taalgroep, die graag en Bijbel zou willen. Je zou zeggen: dan heb je een vertaler nodig. Dat is waar. Maar…..er zijn nog zoveel meer mensen nodig om die vertaling tot stand te brengen! Schema Wycliffe ondersteuning

De vertaler doet zijn werk niet alleen. Hij schakelt Papoea-Nieuw-Guinese mensen uit het dorp in, die de taal door en door kennen, en deze worden getraind tot Bijbelvertaler. Daar heb je een trainer voor nodig. De meeste dorpjes zijn niet bereikbaar over de weg, dus gaat het vervoer per vliegtuig. Dat kan niet zonder piloten, vliegtuigen moeten onderhouden worden. Daarvoor is de onderhoudsmonteur.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan, want er zijn ook bouwkundigen, administrateurs, inkopers, boekhouders, alfabetiseringswerkers, technische medewerkers, computertechnici, gastouders, kliniekmedewerkers, etc. nodig. Al deze mensen SAMEN zorgen ervoor dat het vertaalwerk door kan gaan en er uiteindelijk een Bijbelvertaling tot stand komt. Als 1 zo’n bouwsteen wegvalt, is de kans groot dat het vertaalwerk vertraging oploopt of soms zelfs stopgezet moet worden. Om een voorbeeld te noemen: als er geen leerkracht is, zal de vertaler zijn eigen kinderen les moeten geen en ligt het vertaalwerk stil.

Maar….het fundament onder al deze bouwstenen wordt gevormd door het gebed en de financiële ondersteuning van de achterban. Iedereen die een taak heeft op het zendingsveld wordt ondersteund door hun eigen achterban. En zo zorgen we er allemaal samen voor dat het werk door kan gaan; dat mensen wereldwijd toegang krijgen tot een Bijbel in hun eigen taal!

Er is nog ontzettend veel werk te doen in PNG, om iedereen toegang te geven tot een  Bijbel in de taal van hun hart. Het werk houdt niet op als een Bijbel klaar is, er worden ook cursussen gegeven om te leren leven uit het Woord van God, analfabeten wordt lezen en schrijven geleerd, etc.

Over Papoea-Nieuw-Guinea en Ukarumpa

KaartjePapoea-Nieuw-Guinea is een land in Oceanie dat aan Indonesië grenst en ten noorden van Australië ligt. De hoofdstad is Port Moresby. In het land worden 823 (Papoea) talen gesproken, in ongeveer 300 van deze talen is nog geen enkel Bijbelgedeelte vertaald. Een paar honderd jaar geleden werd het door de Nederlanders gekoloniseerd, later kwam het in Duitse en Engelse handen, en later werd het overgedragen aan Australië. In 1975 werd het land onafhankelijk onder de naam Papoea-Nieuw-Guinea. Het land is bergachtig en bestaat voornamelijk uit regenwoud met enkele kleine vlaktes langs de kust. Aardbevingen en tsunami’s komen er relatief frequent voor.


Het land heeft een oppervlakte van 42.840 km2, waarvan 9980 km2 water en telt ruim 6 miljoen inwoners met een alfabetisering van 64,6% en een levensverwachting van 65 jaar, 37,5% van de bevolking leeft onder de armoedegrens. PNG is rijk aan natuurlijke grondstoffen (ertsen, vis en hout), de export hiervan is de grootste bron van inkomsten voor het land. Belangrijke talen zijn het Hiri Motu, Tok Pisin en het Engels. Er zijn veel mensen in PNG die in God geloven (96% geeft aan christelijk te zijn), maar zij hebben geen Bijbel in hun eigen taal die ze kunnen lezen zoals wij. Veel mensen vermengen het christelijke geloof (mede hierdoor) met oudere en traditionele elementen. Daarom zijn er zoveel Bijbelvertalers in het land.

UkarumpaUkarumpa was vroeger een stuk land waar veel twist over was door omringende stammen. Het was een open stuk land met hoog gras, een paar bomen en geen ontwikkeling, hoewel het vruchtbaar was omdat er een rivier door stroomde. Rond 1956 is er de SIL gevestigd en uitgegroeid tot wat het nu is: de uitvalsbasis om de rest van het land te bereiken. Het ligt in de bergen van het oostelijke gedeelte van het land. Er wonen zo’n 800 mensen uit meer dan 30 verschillende landen. Veel van deze mensen zijn Bijbelvertaler en mensen die ondersteuningswerk doen, dit zijn allemaal vrijwilligers. De voertaal is Engels en doordat Ukarumpa de grootste ‘zendelingennederzetting’ ter wereld is, is er ook een internationale basisschool en een internationale school voor voortgezet onderwijs. Naast het Engels, wordt er ook Tok Pisin gesproken. Dat is een handelstaal die in heel PNG voorkomt. Bijna alle Papoea-Nieuw-Guineeers hebben naast het Tok Pisin een eigen ‘tokples’, dat is hun moedertaal.
Naast de scholen is er in Ukarumpa ook een ziekenhuis/polikliniek waar zowel de medewerkers van SIL als de locale bevolking wordt geholpen en trainingen worden gegeven aan de locale gezondheidswerkers. De meest voorkomende problemen zijn tropische ziektes zoals malaria, TBC, huidinfecties, etc.
Ook is er een centrum voor constructie en onderhoud voor bouwkundige projecten (bijv een waterproject) en die zorgdragen voor onder andere de bouw van de huizen van de vertalers.

Over Willem en Esther

Willem en EstherWij zijn Willem en Esther van de Bruinhorst-van Pienbroek. We wonen in Vlaardingen en zijn lid van de Gereformeerde Gemeenten in deze plaats. Willem is monteur van groenmachines en Esther is verpleegkundige op de Intensive Care.

De Bijbel is heel belangrijk voor ons, het is een leidraad in ons leven. God spreekt tot ons door Zijn Woord, wij hebben de Bijbel in onze eigen taal. God spreekt onze taal! Wereldwijd zijn er nog zoveel mensen zonder Bijbel in hun eigen taal…..God wil ook tot hen spreken in hun taal! Hiervoor gebruikt Hij mensen in Zijn dienst. Mensen die GAAN, mensen die willen GEVEN en mensen die BIDDEN.

Al jaren hebben we het verlangen/geloof om onze talenten in te mogen zetten op plaatsen waar het Evangelie verspreid wordt en zo bij te dragen aan de uitbreiding van Gods Koninkrijk. Zoekend en biddend hebben we een aantal jaar geleden verschillende organisaties benaderd over de mogelijkheden die er waren. Veel organisaties gaven aan dat het erg moeilijk was om een plaats voor ons te vinden waar we allebei iets konden betekenen. Veel steun hebben we gehad aan oa Psalm 32:8: Ik zal u onderwijzen, en u leren van den weg, dien gij gaan zult; Ik zal raad geven, Mijn oog zal op u zijn. En God gaf raad, Hij wees ons de weg naar Wycliffe Bijbelvertalers.

In 2013 zijn we voor een jaar vertrokken naar Papoea-Nieuw-Guinea. Willem heeft daar gewerkt als monteur en Esther als verpleegkundige. Wegens omstandigheden zijn we wat eerder teruggekomen dan gepland.
Tijdens ons verblijf in Papoea-Nieuw-Guinea is bij ons een groot verlangen gegroeid om daar voor langere tijd te gaan werken. Wij hebben veel bevestigingen gehad van God dat Hij een toekomst met ons voor heeft in Papoea-Nieuw-Guinea. God heeft in de tijd dat we bezig waren met ons vervroegde vertrek vooral de tekst uit Genesis 28:15 tot ons hart laten spreken. Hij belooft hier aan Jakob tijdens zijn droom over de (Jakobs)ladder: ‘En zie, Ik ben met u, en Ik zal u behoeden overal, waarheen gij trekken zult, en Ik zal u wederbrengen in dit land; want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik zal gedaan hebben, hetgeen Ik tot u gesproken heb’.

We hebben de tijd dat we in Papoea-Nieuw-Guinea waren en de tijd erna veel gebeden om licht en antwoorden op onze vragen of we wel weer fulltime in onze oude beroepen terug mogen/zullen keren. Maar God heeft ons op verschillende manieren laten zien dat Hij wil dat we ons ook op een ander deel van het werk in PNG richten. Zoals staat in Jesaja 43:18 en 19:’Gedenkt der vorige dingen niet, en overlegt de oude dingen niet. Ziet, Ik zal wat nieuws maken, nu zal het uitspruiten, zult gijlieden dat niet weten? Ja, Ik zal in de woestijn een weg leggen, en rivieren in de wildernis’  Zo geloven wij dat wij niet meer fulltime aan onze vorige/oude beroepen moeten blijven hangen, maar dat God de achterliggende tijd een nieuw verlangen in ons hart heeft gewerkt: een beroep  meer gericht op Scripture Use.  Dit is het toepassen van de Bijbel in de brede zin van het woord.

Intussen (2015) zitten we in de sollicitatiefase bij Wycliffe Bijbelvertalers om weer uitgezonden te worden. 

Informatie-avond

We willen u van harte uitnodigen om onze informatie-avond bij te wonen, die wij
D.V. 18 oktober hopen te houden in de Sionkerk, Westnieuwland 56, Vlaardingen.
We willen dan uitgebreider ingaan over het werk wat wij gaan doen, en u de gelegen-
heid geven vragen te stellen en persoonlijk met ons te spreken.

U bent welkom vanaf 19.30 uur tijdens de inloop met koffie/thee en wat lekkers,
waarna om 20.00 uur de presentatie start. We hopen rond 21.00 uur af te
ronden. Tijdens de inloop is er een verkooptafel, waarvan de opbrengst
bedoeld is als sponsoring van ons werk.

Tags: 
nieuws
Tags: 
nieuws

Eerste nieuwsbrief

Willem en Esther van de BruinhorstBeste familie, vrienden, gemeenteleden en bekenden,

In de bijlage bij dit bericht vindt u onze eerste nieuwsbrief. Sommigen hadden hem al verwacht, voor anderen komt hij onverwacht. We laten de inhoud voor zich spreken!

Omdat het om een eerste nieuwsbrief gaat, sturen wij deze naar zoveel mogelijk mensen. Kent u mensen die ook de nieuwsbrief willen krijgen, dan kan er hier ingeschreven worden.
Wilt u deze nieuwsbrief in het vervolg niet meer ontvangen, dan kunt u zich hiernaast uitschrijven.

Hartelijke groeten,

Willem & Esther van de Bruinhorst - van Pienbroek